HAY, HAYA, HAYAT

Şiir by Fatma Çolak yorum yok »

var git bir cinayet akşamında sına kalbini
ellerinin biri çünkü henüz çocuk çağında
diğeriyse kül doğuran bir yangın mübtelası
nabzını yokluyor sık sık ısrarlı bir sonbahar
ve terkedince uykunu bir lahit sızısına
tam dilinin ucunda baldıran cesareti
hayret! ne çok ölüme yakın kendinden uzakta olmak
var git bir itiraf gecesinde sına kalbini

anlatmış olmalıyım ve unutmuş olmalısın sen
adımı soranlara gösterdiğim albümde
yanyanaydı ölü şairlerle suskun sardunyalar
hangi mısraya çarpsam kan oturdu ruhuma
ve ağladım dağınık gölgesi altında secdelerin
dile gelirmiş gibi zarfın sol üst köşesi
şimdi gece ağarıyor ve çocuklar görüyor onu
gün doğmadan ne olur arala gözlerini

kuşlara kaldı yine gökyüzünü savunmak
var git bir ihanet mevsiminde sına kalbin

KENDİ GELEN

Şiir by Fatma Çolak yorum yok »

kapılar örtülünce iki aşina keman
dağılıyor caddede akşamı yara yara
silahsız bir eşkıya düze iniyor gibi
iniyor gökyüzünden ölümün içli sesi

dağılıyor caddede akşamı yara yara
gurbette kalanların gönderdiği fotoğraf
zalimdir tam o saat tüm eski zamanlardan
af çıkarmaz acıya yolları gözleyen kan

silahsız bir eşkıya düze iniyor gibi
halvet içinde cümbüş utanç içinde şehvet
şiirini yazarken bir tüfek kabzasına
yarasında akşamın pıhtılaşıyor rüya

iniyor gökyüzünden ölümün içli sesi
ölüm: uzak akrabası gül denilen katilin
oyundan çıkılmıyor yağmura uğramadan
kavli aşk ile yaşıt iki aşina keman

SEHPADA SON SİGARA

Şiir by Fatma Çolak yorum yok »

bilmeden küstürdüğüm turnalar bağırdı evvela
bilerek yatıştırdığım delişmen şubat günleri
ve muhteris ağzımla nizamı bozulan çeşmeler hakeza
seslendiler:
dile getir! en iyi uzaktan bakılır dağlara
dağları dile getir uzaklara bakıp da.

ey benim ürkek ve acar yollarım!
çokluk alıkoyar yolcuları yolluk kaygısı
mükellef azıktır oysa nümayişsiz doğuran toprak
semavi kökleri kentin tırnakları arasında ezilmiş
bir isyan güzellemesi için elifbadır hem de
yol yorgunu çocuklar için sığınak.

ey benim uygun adım ve sarsak yürüyüşlerim!
madem bir incir ağacı gövermiş kalbinde
zorla ki ipeğe dönüşsün gövdesi
aşktan cayarsan eğer ölüme.

GÖKTEN DÜŞEN ÜÇ ELMA ÜÇÜ DE ÇÜRÜK

Şiir by Fatma Çolak yorum yok »

hikayenin sonunda vınladı kurşun
ölümün kocatamayacağını bile bile kuşları
dokundu tetiğine sözün kızgın beyzade
bu sır işte böyle ümmi bıraktı bizi
bıraktı bütün sevdiğimiz şiirleri üryan
koyulaşan kan sesi

ve senenin alacakaranlık bir mevsiminde
tababetten sorulmayan acılara ısmarladık yarını
çünkü yarın
elbette yarın
göğsünde sabıkalı dövmesi ile
göğsümüze liyakat nişanı takacağı gündür
yarin

SILADAKİ YABANCI

Şiir by Fatma Çolak yorum yok »

öyle sahiplenmişim ki seni
çok uzak kalmış bana ellerinin
ağlarken takındığı ziynet
ve bir bulutu resmederkenki anlamı
gözlerinin

böyle oldu:
bir nehrin, sularını kabartıp da bir gece
köprüleri yıkmasına özentili yüreğim
kapılıp gitti sulara, üç gün sonra cesedi
bütün nehirlerin denize kavuştuğu yerde
saygıdeğer mensuplarına şehrin
ibretle teşhir edildi.

öyle özledim ki seni, ey kalbim
ölüm öptü alnımdan
özlemek nedir bilmedim.