İNSAN Kİ

Deneme, Şiir by Zahir Ertekin Yorum ekle

“İnsan var ki; gönlü arşı Rahman’dır
İnsan var ki; sakın, çünkü Şeytan’dır
Öyle İnsan var ki; alemlere sultandır
İnsan var ki, yeyip yatan hayvandır”
- S. Bozçalı

İnsan kendi kendini yıkar/yakar. Gecesinin bekçiliğini o terk eder. Binasının altına kendi elleriyle kor dinamiti. Sonra da hüzünlenir durur. Bunu bir insanlık haliymiş gibi görür. Ne komik. Kendi çölünde mahsur, kendi dağdağasına müptela, kendi dünyasında mahpustur insan. Kendisi olamadığından olsa gerek, yakarışsız büyümesi, yaratıcısına ilticadan uzak durması.

İnsan, ardı ardınca noktalar helezonu. Üç noktadan ibaret değil, noktalar memleketi adeta…

İnsan, büyüklüğünü bilmeyecek kadar küçük; küçüklüğünü bilmeyecek kadar mağrur…

İnsan, bir damla kan, endişelerin, tasaların ise haddi hesabı yok…

İnsan, su misali akar, ama yön konusunda problemli…

İnsan, derviş ve ölüm arasında sonsuzluğa el açmayı bilmeyen, bilmediğini de bilmeyen, nankör, bencil, bertaraf…

Bir ah insan, bir ah’tan da kısa. Bir araya gelemeyen, toparlanamayan, şikâyeti hiç bitmeyen… Sesinin titrekliğinde yudum yudum acılar uyandıran, kederini içinde saklayan, saklamayan, niçin yaşadığını bilmeye çalışan, hiç bilmeyen… Anaforları buhranlara kalbeden ve böylece hayat denen denizi tüketen…

İçinin sesine kulak verdikçe ufalanan, kendinden uzaklaştıkça dağlaşan, deryalaşan, firavunlaşan… Yeryüzünde hâkim bir edayla gezen, bedbin… İçinde volkanlar patlarken, dışarıda sıkılmadan gülebilecek kadar yamalı, mürai, yapmacık…

İnsan, zalim…

İnsan, Ahsen-i takvim kabiliyetli ve yine esfel-i safilin buudlu ve yine bu iki zıt kutup arasında en büyük gelgitlerin yaşandığı derya, nefes, kesret, benlik…

İnsan, en çok kendi kâinatında prangalı, boynu tasmalı, tasmalar nefis tarafından süslenmiş, farkında değil…

Geriye dönüp bakmasını bilmeyen, bilenleri tanımayan, bu şekilde ruhuna darbeler indiren insan… Kadim anlatılar ne diyorsa onun için o. Ya dön kendine, ya da kabul ettin demektir harab olmayı…

Demlenmemiş bir feryat insan… Düzensiz patikaların avuçlarında yalnız. Peşine düştüğü şey kadar değerli… bulduğu şey kadar var olan… Büyük arşın gölgesine sinen yalnızlık, yüce, çok çeşitli… Her biri apayrı âlemin giriş kapısı insan… Bütün devrimler, bütün hücreler, bütün parçalar ve heceler dönüşünü kutlamak için heyecan içinde beklemekteler…

Ey insan! Aslına dön. Sen dönmedikçe, asalet yalnızlığa oynamaya devam edecek…






“İNSAN Kİ“ için 6 yorum var

  1. veysel veli diyor ki:

    İnsan gibi insan yorumu
    Mevlana’nın “DÖN” çağrısına kulak virmenün .
    Ne dimek idüklüğüne dair serdedilmiş çok güzelbir hamiş.
    Hanimiş benim zahirim..Silsilesi tahir ‘ im..wesselam.

  2. LeyL diyor ki:

    Hokka ile kalemi yazmakta olan şeyleri tanıklıga cağırıyorum…
    Yanıltıcı akşam karanlığını,geceyi ve gecenin canlandırdığı herşeyi tanıklıga çağırıyorum…
    Ayın ondördü ile şafak vaktini tanıklığa çağırıyorum…
    Kıyamet gününü ve kendi kendini kınayan ruhu tanıklığa çağırıyorum…
    Her insanın daima zararda olduguna dair herşeyin başlangıcı ve sonu olan zamanı tanıklığa çağırıyorum…
    Avazım çıktığı kadar sustuğum tam bu noktada yalnız VEL ASR diyorum…
    VeLAsr…..

  3. veysel veli diyor ki:

    Bu seslenilensiz Kevir Susuzu.. Kaside-i SU uykusuzu..
    Felaq un Nas huzursuzu kalbinin pırpır ettiği varide
    kıyısına henüz varamamış henüz hiçbiyerde boynu bükük
    bir ses beklemekle avunan umutluların en mutsuzu garib
    kardeşiniz..Muzdarib dostunuz da sizin bu çağrınıza…
    Hakkı ve Sabrı tavsiye eden bu sessiz çığlığınıza tanıklık etmek diler..Eğer münasib görür ve “surat asmak
    hakkım ” diyerek arkanızı dönmesseniz canım efendim..
    Aziz mübarek kardeşim.
    Wesselam!.

  4. LeyL diyor ki:


    çeşme var kurnası murdar
    yazgım
    kendi avucumda seyretmek kırgın aksimi…

    gençtim ya,ne farkeder deyip geçerdim
    nehrin uğultusu da olur,dalların hışırtısı da
    gözyaşı, çiğ tanesi,gizli dert veya verem
    ne fark eder demiştim
    bilmeden farkı istemişim…
    Vay beni leylak kokusundan çoban çevgenine
    arastadan ırmaklara çarkettiren dargınlık!!!
    yola madem
    çöllerde satrabı yalvartmak için çıkmıştım
    hava bozar yüzüm eğik giderdim yine
    yaza doğru en kuduzuyla sürüngenlerin sabahlar
    yola devam ederdim…

  5. veysel veli diyor ki:

    Leyl’in peşinden giderdim ben de..
    ne çıkar sa çıksın bahtıma ne farkeder deyip..
    yola doğru devam ederdim ben de..
    Ama…
    KAÇ GÜNDÜR KAÇ GECELERDİR..
    bu leyl nerelerde acaba!?

  6. KAYIP ŞEHİR diyor ki:

    Uzak ihtimal
    demem o ki uzak ihtimal,bir bütün olmak dünyayla ,bu kadar fani iken,bu kadar nisyanla karışıkken..İçimden denizlere bıraktığım kayıklar dönmedi hala. Yine eski bir fırtınanın yası bende.Demem o ki bildik bir telaş geldik gidiyoruz.Uzak ihtimal gelmez,bu limana uğramaz artık büyüttüğüm yakamozlar

Yorum Ekle