YÜREK YORULUNCA

Deneme by Ayşe Eyyüpkoca Yorum ekle

Tüm patavatsızlıklar yerin dibine girsin…

Hiçbir şey gönlümde büyüttüğüm kadar saf değil. Hiçbir şey senin kadar masum değil içimde ki çocuk. Kim demiş sadece dumanlı dağlara kar yağar diye. Tüm karlar gönlüme yağar asıl. Ardından buzullar oluşur eteklerimde. İlmek ilmek dokunur damarlarıma simsiyah sözcükler. Her kelime dağ olur gönlümde. Her kar tanesi bir aşk türküsü… Notaları yoktur bu türkünün. Bu türkünün notaları ikinci cemre düşende gönle, yeniden bestelenir.

‘’Aşk ebruli bir tebessümdür kalbime.’’

Sonrası mı ?

Koyu bir sessizlik.

Ardı sıra bir yıldız kayması…

Yürek patlaması.

Suskunluğumun kıyametidir bu an. Tüm mahşerler gözlerimde… Asi iç çekişler kapıları çarpan ellerimde… Ve ah’lar yumruğumu vurduğum masalarda, cam kırıklarında…

Sen asi gecelerin berfin’i! Aşkı ne sandın kırmızı bir gül mü? Bilemedin.

Aşk kurumuş bir güldür, gitmekle kalmak arasında ki şeydir. Dur. Hemen korkma. Unutma ki gökyüzünün en parlak yıldızı hala orada. Ve aşk gönlünde hala dipdiri…

Tüm sırlı yıldızların adları bende saklı. Yeryüzünün tüm denizlerine düşen yakamozlar benim gözlerimde ışıldar. Bir ben bilirim suskunluğumun tarihini. Her gece bir ben dokunurum gökyüzünün en parlak yıldızına. Ve her sabah güneşin kaskatı kaldırımlara cansız düştüğünü bir ben görürüm.

Şimdi aşk kimsesiz bir çocuğun gözleri kadar yalnız yüreğimde… Sen olmasan ne anlamı kalır göğün? Tüm aşk eşkıyalarının yüreklerini sonsuza dek kelepçelesek aşk terörden kurtulur mu? Kurtarmaya yeter mi bu aşkı?

Kelebekler kanatsız kalınca ve sevda yorulunca yüreğimi ellerimin arasına alıp gidiyorum işte.

Bu şehir gelince aklıma hatırladığım hiç bir şey olmamalı.

Güneşe yürümek gibi bir şey bu şehri terk etmek fikri… Şimdi konuşurken, aşk karanlığın ortasında intiharı bekliyor.

Ve kar yağıyor…

Artık her kar tanesi borandır, fırtınadır. Çığ düşünce beklentilerime aşkımın kıvrımları kana bulandı. Aşkımın böğrüne kara bir hançer saplandı. Adamakıllı sendeledi aşk. Adamakıllı afalladı.

Sen sadece göktaşlarını düşürmeye ve aşkı ağlatmaya mı yararsın? Gözlerimde ateşten zehir taşıyorum. Aşkı öldürenleri de öldüreyim diye… Lakin acının hilali düşer gönlüme, acırım…

Bu aşk neden hep böyle haleli…

Bazen hasretler olabildiğince zirveye çıkar. Gözyaşlarıysa kuytularda gizlenir. O vakit dünya kadar yıldız düşse önüme ben yine kendi yıldızımı isterim. Bunu adına ne denir, bilmem. Ama aşk ağrır ellerimde.

Bu gece kar yağıyor, alarm veriyor şehrin karanlıkları.

Ölümse olanca esmerliğiyle duruyor kalbimde.

Ellerim, ellerim ve gözlerim yanıyor. Yüz binlerce melek saçlarıma tane tane düşüyor. Şehir serseri edasıyla sabahı bekliyor. Bense kar tanelerinin aşka kaval çalışını.

Gece biter.

Yıldızlar söner.

Türküler, tanığı sevdamın…

. şubat

. akşam

. soğuk






“YÜREK YORULUNCA“ için 7 yorum var

  1. LeyL diyor ki:

    …Yetmez mi hüznümün perisi
    Yetmezmi???
    Sana bir inşirah suresi sevinci…
    Bana bir Yasin sessizliği….

  2. veysel veli diyor ki:

    Rahle-i tedrisinden geçmemiştir Mecnun’un
    canından geçen aşık..
    Behreki’ nin can’ı yok muydu yoksa mecnun mu değildi
    canından geçen aşık..

    Fikretmez midir ya can olmazsa neyle avunsun canan
    Neyçün ağlasın
    Akletmez midir kalbi can olmazsa canan da olmaz
    canından geçen aşık

    Bilmez midir tehre kor amma tehrib ettirmez illa
    sahibüzzaman
    Görmez midir çehre kor amma kuz u buz olmuş derunun
    canından geçen aşık

    Makbul kimesne yoktur Veysel Veli indinde ya Leyli
    aşıktan başka
    Meğer şekva kılmasın zulmetmesin canana
    canından geçen aşık

  3. LeyL diyor ki:

    Yürek kendine ağlarken LeyL fecre ağlarmıymış???
    Fecri mahzun gördüm soramadım sevgili…
    hasretinin dışında başka derdi varmıymış???

    Dua çıkmayan göğe sevdalar çıkar mıymış?
    Bülbülünü kaybetmiş bu evrensel bahçede
    dikenler bilebir hoş,gayrı gül kokarmıymış???

    o bengisu gözünden fışkıran pınarmıymış…
    baharların kaynagı ve yolunu gözleyen…
    bir ben sevda şehidi diye LeyL,leylin damarlarında ağlarmıymış???

    Niçin döndü bu rüzgar yol vermez dağlarmıymış…
    yine ferhat kesildin bu ne canhışar gönlüm…
    bagrını deldin diye dağlarda ağlarmıymış…*

    Acımı tartamayan aşkımı tartarmıymış?
    gönlüma yolvermeyen şu zifiri perdeyi..
    o cennet elleriyle lutfedip yırtarmıymış???

    Çekilen dizde derman gözümdeki fermiymiş…
    kendimi bir kum diye atıversem çölüne…
    ona vurgun bulutlar üstüme gezermiymiş???

    söyle gönlüm bu sevda mahşere kalırmıymış???
    alışılmış sözcükler yüklenip kanadıma
    ona dogru uçursam katına alırmıymış???…

  4. veysel veli diyor ki:

    Darhane-i künc-i dil-i viran’ım tarumar ettin yine
    Berhudar edib gönlüm Züleyha’yı ger tımar ettin yine

    Gözyaşına zaifim ağlama n’olur Leyl a !
    Bir yolun bulup kalbimin; hüsn-ü istismar ettin yine

    Razıyım olsun meğer Ferhad u Şirin hatrına
    Hadd-ı zatında Rebab-ı Davud şiirin imar ettin yine

    Tartmazam “tartı bilmez”tartarım”tartıcı” ya bu nedir ya
    Gül alub satabilmem ah ! Bazarım zar-u zar ettin yine

    Veysel Veli niynesin kantar u dar u terazi
    Şirazi den mülhem Fuzuli sevip Neyzeni azar ettin yine

  5. LeyL diyor ki:

    Dilfigarım,sinei aygar olmuşam vay beni…
    Azar etmem,ahuzar eylemem,yarem leyldir vay beni…

    Mest oldum her mısraı katrede,gönlümü lalezara vurdum…
    Arzdan arşa yükselen deryada bir lahzayla avundum…

    Zerkettim,derdi dermana ferman belledim,vay beni…
    Yanarak yakılarak yandım lakin bir cemrecik vefa eyledim,vay beni…

    Veysel indinde aşktan öte bir yol yok imiş,sahi…
    Veli kişi dermiş zatına lakin olmussun bir deli…
    vay seni…vaylar seni…

  6. veysel veli diyor ki:

    Azar et ah-u zar et şikayet bilmezem lisan’ı divan eden
    aşıktan leyl a !
    Yağmaya ver yahutkendinyağmala geçmezem lisan-ı divaneden
    aşıktan leyl a !

    Usanmazam nedirki cevrücefayüksünmezem ihsan’ı divan eden
    aşıktan leyl a !
    Böyledir ahd’e vefa yüz dönmezem ihsan -ı divane’den
    aşıktan leyl a!

    Zihi!Beli!Ben Deli!Gurb etmezem aksan’ı divan eden
    aşıktan leyl a !
    Ne desindi Veysel Veli?..Gurbet mezem aksan-ı divane’den
    aşıktan leyl a !

  7. veysel veli diyor ki:

    Söyle!Asl’a usanma!.Arş-ı Rahman’dır!.İnsan’ı divan eden
    aşıktan leyl a !
    Nazire’dir sanma..Armağandır serapa İnsan-ı divane’den
    aşıktan leyl a !
    ………

    ( ebyat-ı hatime)

Yorum Ekle