MÜTEŞABİH

Şiir by İbrahim Tökel Yorum ekle

İnsan müteşabih bir ayettir
Cinnet yazılı bütün sahifelerinde

Daha bir kaç gece önce
/Dönüp dönüp/
Pike yaparken kendime
Bana “hiçbir şey” oldu
Öyleyse ha ben
Ha aşk
Ha o dipsiz kuyu

Şair-sen
Bir kelime bul kendine
Sonra onu
Yalnızlığın sularında yuğ
Bir çocuk yap kendine
Yani bir kadın
Kadınlar kadınlar Allah’ın elleri
İnsan müteşabih bir ayet,
Secde: tanrı ile insanın öpüşme yeri






“MÜTEŞABİH“ için 3 yorum var

  1. LeyL diyor ki:

    Beni kimsecikler okşamaz madem…
    Öp beni alnımdan sen öp seccadem…(Hayy…)

  2. veysel veli diyor ki:

    Buse-i seccadeyi talak itmez sacid olanlar
    Can u Cenan’ı helak itmez abd ul Vacid olanlar

    Sehv-i mecazından da hoşnudam hor görse de mesnevi
    Mesned-i mevcudumdur ihlak itmez abd ul Macid olanlar

    Seyrede gör vakt-i sala ne seyirtir bu canlar
    Ne verir bu seccade yelmezez mi ehl-i sücud olanlar

    Teşehhüd-ü temcidden gafil olma Veysel Veli ya
    Leyl’in kadr ü kıymet’in bilmezez mi ehl-i mevcud olanlar

  3. LeyL diyor ki:

    çağlar öncesindeki, sese kulak verelim gelin yol ve yolda olanlar…fuzuli güzel der aşka sarmaşık kalanlar…
    ‘bende mecnundan fuzun aşıklık istidatı var
    aşıkı sadık menem mecnunun sade adı var’

Yorum Ekle